Saturday, April 24, 2010
|
By Pho Nyan
မၾကာေသးခင္ကာလကပဲ မုဆိုးအျဖစ္ကေန သားေကာင္ျဖစ္သြားရရွာတဲ့သူကေတာ့ ကီရစ္ကစၥတန္ႏိုင္ငံ (Kyrgyzstan) က သမၼတ ကာမန္ဘက္ခ္ ဘာကီယက္ဗ္ (Kurmanbek Bakiyev) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ 2005-ခုႏွစ္ကတည္းက ကီရစ္ကစၥတန္ႏိုင္ငံကို သမၼတအျဖစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ႏိုင္ငံတစ္၀ွန္းလံုးကျပည္သူေတြရဲ့ ေထာက္ခံမႈနဲ႔ သမၼတျဖစ္လာခဲ့တာျဖစ္ေပမယ့္လည္း 2007-ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလမွာ ျပည္သူဆႏၵခံယူပြဲမွတစ္ဆင့္ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္ပံုအျခခံဥပေဒကေတာ့ အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ ၄င္း၀ါဒအတြက္ ေျခလွမ္းသစ္ျဖစ္တယ္ဆိုျပီး ႏိုင္ငံေရးအတိုက္အခံမ်ားရဲ့ ေ၀ဖန္စရာျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
ရာထူးအာဏာကို ရယူထားတာၾကာရင္ ျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထရွိတဲ့ အာဏာအလြဲသံုးစားမႈတို႔ လာဘ္စားမႈတို႔ ေဆြးမ်ိဳးေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈတို႔ အထူးသျဖင့္ ရယူထားတဲ့ အာဏာကို ရာသက္ပန္ဆုပ္ကိုင္ထားလိုမႈ စတာေတြက သမၼတ ဘာကီယက္ဗ္ မွာလည္း ကိန္းေအာင္းလို႔လာခဲ့ပါတယ္။ အဆိုပါသမၼတရဲ့ မတရားတဲ့အျပဳအမူေတြေၾကာင့္ တိုင္းျပည္တြင္းမွာ မေက်နပ္မႈေတြ ေ၀ဖန္သံေတြ ၾကီးထြားလို႔ျဖစ္လာေနခ်ိန္မွာပဲ ကုန္ေစ်းႏႈန္းအဆမတန္ျမင့္တက္မႈေတြ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာေတာ့ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ရဲ့ မေက်နပ္ခ်က္ေတြက အထြပ္အထိတ္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ျပည္သူအမ်ား လမ္းမေပၚတက္ျပီး ဆႏၵျပလာသည္အထိျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲဲ႔ ျပီးခဲ့တဲ့ ဧျပီလ ၇-ရက္ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာေတာ့ ျပင္းထန္တဲ့ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ျပီး လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြနဲ႔ ဆႏၵျပသူတို႔အၾကား ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ ေတြ႔ၾကရာမွ အနည္းဆံုး လူေပါင္း ၇၈ ဦးခန္႔ ေသဆံုးခဲ့ၾကရျပီး လူေပါင္း ၁၆၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ ဒဏ္ရာေတြ ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဆႏၵျပသူေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္လို႔ မရႏိုင္ေတာ့မွန္းသိလာတဲ့ သမၼတ ဘာကီယက္ဗ္ တစ္ေယာက္ သူရဲ့ အသက္အႏၱရာယ္အတြက္ စိုးရိမ္လာျပီး သမၼတ ရံုးစိုက္ရာ ျမိဳ႕ေတာ္ ဘီရ္ကစ္ (Bishkek) ကေန တိတ္တစ္ဆိတ္ ထြက္ ေျပးတိမ္းးေရွာင္ေနခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ယခင္ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီးေဟာင္းလည္းျဖစ္ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္တဲ့ ရိုဇာ အိုတန္ဘာေရးဗာ (Roza Otunbayeva) က ၾကားျဖတ္အစိုးရအျဖစ္ေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။ ျမိဳ႕ေတာ္ကေန ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားခဲ့ရတဲ့ သမၼတက ဘယ္ေခ်ာင္ၾကားကမွန္းမသိပဲ သူသာလွ်င္ ျပည္သူေတြကေန ေရြးေကာက္ခံထားရတဲ့ တရား၀င္သမၼတျဖစ္ေၾကာင္း ေလသံေတြပစ္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူဟာ သူရဲ့ ေမြးရပ္ဇာတိျမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ဂ်လာလာဘတ္ျမိဳ႕က သူရဲ့ ေခတ္မွီအိမ္ၾကီးမွာ သူ႔လံုျခံဳေရး အေစာင့္အၾကပ္ေတြရဲ့ အကူအညီနဲ႔ ေရာက္ရွိလို႔ေနခဲ့တာပါ။
သမၼတရာထူးကေန ျဖဳတ္ခ်ခံလိုက္ရတဲ့ ဘာကီယက္ဗ္ဟာ သူသာလွ်င္ ျပည္သူေတြကေန ေရြးေကာက္ခံထားရတဲ့ တရား၀င္သမၼတျဖစ္ေၾကာင္းထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာေနခဲ့ေပမယ့္လည္း တကယ္လို႔ သူသာ သူ႔ရဲ့ယခင္ရံုးစိုက္ရာျမိဳ႕ေတာ္ကို ျပန္သြားခဲ့ရင္ အသတ္ခံရႏိုင္ေၾကာင္း အဲဒီအတြက္ သူေၾကာက္ရြံ႕ေၾကာင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ဂ်လာလာဘတ္ျမိဳ႕က သူရဲ့ ေမြးရပ္ေျမျဖစ္တဲ့ Teyit ရြာမွာလုပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာေတာ့ လက္ရွိၾကားျဖတ္အစိုးရအေနနဲ႔ သူနဲ႔ သူမိသားစု သူ႔ေဆြမ်ိဳးေတြရဲ့ အသက္လံုျခံဳေ၇းကို တာ၀န္ယူ၇င္ သူ႔အေနနဲ႔ လက္ရွိသမၼတရာထူးကေန ႏႈတ္ထြက္ေပးမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလာပါတယ္။
တစ္ခ်ိန္က လူပံုအလည္မွာ ၀င့္ၾကြားစြာေနခဲ့ျပီး စစ္တပ္နဲ႔ လံုျခံဳေရးတပ္ေတြကို အမိန္႔အာဏာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးကာ လူထုကို အုပ္ခ်ဳပ္လာႏိုင္ခဲ့တဲ့ ဘာကီယက္ဗ္ တစ္ေယာက္ အခုေတာ့ သူရဲ့လံုျခံဳေရးနဲ႔ အသက္အႏၱရာယ္အတြက္ ထိပ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕လို႔ေန၇ရွာပါျပီ။
ဒီေနရာမွာ သမၼတဘာကီယက္ဗ္ သူရံုးစိုက္ရာျမိဳ႕ေတာ္ကေန ထြက္မေျပးခင္ကာလမ်ားအထိ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေျခအေနေတြကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ပါက ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေတြ႔ၾကံဳခံစားေနၾကရတဲ့ စား၀တ္ေနေရးျပႆနာေတြ အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္ခံရမႈေတြ ထိပ္ပိုင္းအာဏာရွင္ၾကီးေတြရဲ့ ေဆြျမိဳးေကာင္းစားေရးလုပ္ေဆာင္ေနမႈေတြ စတဲ့ စတဲ့ အခ်က္ေတြအျပင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပြဲဆိုျပီး သူတို႔ေဖာ္ေဆာင္ထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေတြကို အတင္းအၾကပ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေတြကအစ ထပ္တူျဖစ္ေနတာေတြကို ေတြ႔ျမင္ေနၾကရမွာပါ။
နိဂုံုးခ်ဳပ္အေနအားျဖင့္ တရားမမွ်တသူ ေကာက္က်စ္တ္မာသူေတြရဲ့ သြားခဲ့ရာလမ္းေၾကာင္းေတြဟာ မသာယာ မေျဖာင့္ျဖဴးခဲ့ၾကဘူးဆိုတာ အတိတ္ကျဖစ္ရပ္ေတြက သက္ေသျပလို႔ေနပါတယ္။ ကမၻာေလာကၾကီးအတြင္းက ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို သိရွိ နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး ျပဳျပင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ယေန႔ကမၻာေလာကၾကီးဟာ အျမဲသာယာလို႔ေနမွာပါ။ အတိတ္က လုပ္ရပ္အမွားေတြကို ေကင္းေအာင္ျပဳျပင္သြားရမယ့္ သခၤန္းစာအျဖစ္ မမွတ္ယူ မျပဳျပင္ပဲ ဒ႑ာရီတစ္ပုဒ္လို႔သာ သေဘာထားခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္ သူမ်ားေတြေ၇းမယ့္ ဒ႑ာရီ မွတ္တမ္းေတြထဲမွာ အင္မတန္ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ အဓိကဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာအံုးမွာကေတာ့ မလြဲဧကန္အမွန္သာျဖစ္ပါေတာ့တယ္။
သခင္ႏြယ္
Tuesday, March 23, 2010
|
By Pho Nyan
ေလဆိပ္ကားဂိတ္ရထားဂိတ္မွာ ယာယီေက်ာင္းအျဖစ္အခန္းေလးေတြ သီးသန္႔သတ္မွတ္ထားေလ့ရွိေပမယ့္ သူႏုိင္ငံသူဓေလ့နဲ႔ေတာ့ ဟန္ခ်က္ညီလွတယ္လို႔ဆုိရပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သာသနာ့ဝန္ထမ္းမ်ားကုိ လူတို႔ေနထိုင္ရာ တို္က္ခန္းတုိ႔၊အိမ္တို႔မွာ ခရီးၾကြရင္း ယာယီသီတင္းသံုးတာကိုက်ေတာ့ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြရဲ့အျမင္မွာ မေက်မလည္ျဖစ္ေနၾကလို႔ပါ။ အျမဲလို တလခန္႔၊ႏွစ္လခန္႔ တည္းခိုသီတင္းသံုးဖို႔ဆိုေတာ့ ပုိေဝးျပန္ေရာ။
Monday, March 22, 2010
|
By Pho Nyan
အဖုထက္ေလးမ်ား ခရီးႏွင္လာတာ ေလးရက္ေျမာက္သုိ႔ပင္ ရွိလာေပါ့။ ေမာင္ဥာဏ္တို႔လဲလူလံုးေပ်ာက္ခါနီးေရာက္ၿပီး ျပန္လို႔အသက္ဝင္လန္းဆန္းလာတာ သံုးနာရီခန္႔ရွိလာၿပီး ခ်ိတ္ခ်ိတ္ေတာက္ပူေနတဲ့ မဟာေနမင္းၾကီးလဲ ႏွတ္ဆက္သေရာင္သန္းခဲ့ၿပီ။
Saturday, March 20, 2010
|
By Pho Nyan
ဘာသာတရားေတြရဲ့ယံုၾကည္မႈ၊အားထားမႈ၊ကုိးကြယ္မႈေတြမွာ သတိထားစရာစံနမူနာယူစရာေတြေတာ့ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။ သူ႔ဘာသာနဲ႔သူ စိတ္ဝင္စားရာ၊အၾကိဳက္ေတြ႔ရာ၊ယံုၾကည္ရာေတြနဲ႔ နယ္ခံေျမခံဓေလ့မ်ားတုိင္း ရွင္သန္ေနၾကတာေပါ့။ နယ္နိမိတ္ျခားလာၿပီဆုိတာနဲ႔ ယံုၾကည္မႈဓေလ့မ်ားကလဲ သိသိသာသာဆိုသလိုေျပာင္းလာခဲ့တာကိုျမင္ရေတြ႔ရပါတယ္။ တူေနတဲ့ ကုိးကြယ္မႈမ်ားၾကားကပင္ အံ့ၾသရေလာက္ေအာင္ကုိ ထူးဆန္းတာေတြ႔ရပါတယ္။
Friday, March 19, 2010
|
By Pho Nyan
နယ္နိမိတ္ျခားသည္ ႏုိင္ငံမျခားပါ…….
စာေရးသူသည္ စာဖတ္စာေရး ၀ါသနာပါသူတေယာက္မဟုတ္ပါ။ မႏၱေလးမွာစာသင္ခ်ိန္က ဆရာေတြရဲ့စာအေရးသားေကာင္းမြန္ေစရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ က်င္းပေပးေလ့ရွိတဲ့ စာသင္ခန္းတြင္းေလ့က်င့္ခန္းၿပိဳင္ပဲြမ်ားေလာက္သာ ေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကုိယ့္ကုိမယံုႏုိင္ေလာက္ေအာင္ လက္တည့္စမ္းလာတာကုိ သတိထားမိလာပါတယ္။ နယ္နိမိတ္စည္းတခုျခားလာတာနဲ႔ မတူညီတာေလးေတြ၊ေျပာင္းလဲလာတာေလးေတြကဘဲ တြန္းအားျဖစ္လာတယ္လို႔ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။
Thursday, March 18, 2010
|
By Pho Nyan
လူေတြျပန္ဆံုလုိ႔အားလံုးစံုသြားေတာ့ ေမာင္ဥာဏ္တုိ႔ေရွ့ဆက္ၿပီးဘာလုပ္သင့္တယ္ဆုိတာဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်နုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားဥကၠဌဆရာေတာ္ႏွင့္အဖဲြ႔၀င္ဆရာေတာ္မ်ားက ဦးေကာအေျခေနကိုလည္းေကာင္းေကာင္းသိသြားေတာ့ ဒုိ႔ဒီတိုင္းေနလို႔မျဖစ္တန္ရာဆုိကာ အခ်ိန္ရတုန္း ရဲစခန္းကိုသြားၾကေအာင္လို႔ဦးတည္ခ်က္ထားကာ ကားသမားကုိလွမ္းေခၚ ၾကေတာ့သည္။ အေျခေေနေတြကျပည့္စံုသြားပါၿပီ။ ဘန္ေကာက္ကလိုက္လာေသာအဖဲြ႔တြင္ ထုိင္းစကားေကာင္းေကာင္း ေျပာဆိုႏုိင္ေသာသူ ပါလာေတာ့ ျပည့္စံုသည္ထက္ျပည့္စံုသြားတယ္လို႔ေျပာရေပမည္။
Monday, March 15, 2010
|
By Pho Nyan
ေမာင္ဥာဏ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေမ်ာ္ေလေ၀းေလအေနထားေတြမ်ားေရာက္ေနၾကၿပီလားလုိ႔အေတြးေတြကိုယ္စီနဲ႔ စီးကရက္ကုိသာအားျပဳလို႔ ဆက္ေစာင့္ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြကေတာ့ အေတာ္ကုိလြန္ေနပါၿပီ။ အားႏဲြ႔ေနသူ ေတြမို႔လားမသိ။ ဒီေန႔အတြက္ေန႔တာပိုရွည္ေနတယ္လို႔တြက္မိေလရဲ့။
Saturday, March 13, 2010
|
By Pho Nyan
စာေရးသူေမာင္ဥာဏ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္လဲ ေဆးရံုတြင္းမွာေပ်ာက္သြားတဲ့ဦးေကာကို ေရအိမ္ခန္းေတြပါမက်န္လုိက္လံရွာ ေဖြရင္း ဟုိဘက္ဒီဘက္ေဒါင္းခ်ာရိုက္သြားခဲ့တယ္။ ဦးေကာကား အထင္ေတာ့ခဲြစိပ္ခန္း၀င္ရန္ သယ္ေဆာင္သြားဟန္ရွိပါ သည္။ ေနာက္ဆံုးမေတြ႔ေတာ့တဲ့အေျခေနဆုိေတာ့ ေမာင္ဥာဏ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေနရာကအေျခမဲ့သြားျပသန္ေပါ့။ မထူးပါဘူး၊ ေစာေစာက ေနရာပန္းျခံတြင္းဘဲသြားၾကမယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ၿပီး ေဆးရံုတြင္းကျပန္ထြက္ေလ်ာက္လာခဲ့တယ္။ အေပၚပူ၊ေအာက္ ပူနဲ႔ေလာကဓံကုိတြန္းလွန္ရင္း ကြင္းျပင္ထဲတခါထပ္ျဖတ္သြားရျပန္ပါသည္။ ရွိေစေတာ့ေလ။ မူလထိုင္ေနတဲ့ခံုတန္းရွည္ကုိ ျပန္ေရာက္ေတာ့ လူေတြက ခံုျပည့္ေအာင္ရွိႏွင့္ေနၿပီေကာ။
Friday, March 12, 2010
|
By Pho Nyan
တေန႔တာခရီးကုိဘယ္နည္းနဲ႔ျဖတ္သန္းရမလဲရယ္ စဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ ေမာင္ဥာဏ္အေဖာ္က သြားမယ္ကြာ ဟုိးေရွ့ပန္းျခံကို လို႔ လက္ထိုးျပသည္။ အျပင္သုိ႔ထြက္ခါနီးဆဲဆဲမွာဘဲ ေဆးရံုထဲေမာင္ဥာဏ္တို႔ အေၾကာင္းျခင္းရာကုိေကာင္းေကာင္းသိေန တဲ့၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္က လံုဖီး လို႔ေခၚလိုက္တာနဲ႔ ရပ္လုိက္မိတယ္။
Thursday, March 11, 2010
|
By Pho Nyan
ျမန္မာတို႔ရဲ့ ႏႈတ္ဖ်ားမွာ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါ ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားရွိပါတယ္။ ဆိုလိုတဲ့အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ ရံႈးနိမ့္မႈ၊ ေက်ာ္ၾကားမႈ မေက်ာ္ၾကားမႈ၊ ၾကီးပြါးတိုးတက္မႈ ဆံုးရံႈးမႈ စတာေတြရဲ့အေၾကာင္းတရားဟာ ထိုသူႏွင့္ဆက္စပ္ေနတဲ့ ေျပာဆိုသံုးႏႈံုးမႈ အမည္ေတြအေပၚမွာ အေျခခံျပီးျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈျဖစ္ပါတယ္ ။ တစ္ခါတရံ ပါးစပ္ဖ်ားက
Thursday, March 11, 2010
|
By Pho Nyan
ကိုယ္ၾကံဳတဲ့ကိုယ့္ဇာတ္ခံုအေၾကာင္းေတြခ်ည္း မေမာႏုိင္မပန္းႏုိင္အန္ထုတ္ျပေနေတာ့ ကလစ္တခ်က္လြန္သြားမွဖတ္မိၾက တဲ့ I T ေခတ္လူစြမ္းေကာင္းေတြလဲ ျငီးေငြ႔ေကာင္းျငီးေငြ႔ေနေရာ့ေလာက္ပါၿပီ။ ေျခာက္ေပႏွတ္ခမ္း၀က ေက်ာ္လြန္လာတဲ့ ေမာင္ဥာဏ္အတြက္ေတာ့ ေရးဖို႔ေျပာျပဖုိ႔ေတြမကုန္ႏုိင္ဘဲရွိေနခဲ့တဲ့ မွတ္ေက်ာက္တခုမုိ႔ ပရိသတ္တုိ႔ျငီးေငြ႔လဲ ယတိျပတ္ ေတာ့မရတန္႔ႏုိင္ေသးဘူးေလ။
Wednesday, March 10, 2010
|
By Pho Nyan
နာရီလက္တံလည္ပတ္ႏွဳန္းေတြကို ေငးၾကည့္၊ေတြးၾကည့္ေနရင္း အခ်ိန္ေတြကား မိုးေသာက္ခ်ိန္သန္းလာေပါ့။ ေဆးရံုအတြင္းမွာေတာ့ ဖန္တီးတည္ထြင္ထားတဲ့ လ်ပ္စစ္အလင္းတန္းေတြေၾကာင့္ ေန႔ရယ္၊ညရယ္သတ္မွတ္ႏုိင္ဖို႔ေတာ့ ေသာကေတြေပြ႔ဖက္နမ္းရွိဳက္ေနရသူအတြက္ မလြယ္တာအမွန္ပါ။ နာရီေတြကစကားေျပာလာမွသာ အံ့အားသင့္စရာျဖစ္ ေတာ့တယ္။ ေမာင္ဥာဏ္တို႔ရြာမွာလုိ တနာရီတခါတီးေနတဲ့မီးသတ္ကင္းတဲက အခ်က္ေပးသံမ်ိဳးလဲမရွိေတာ့ ညေတြကအ သက္မဲ့သေရာင္ျဖစ္ေနေရာ့ေပါ့။
Wednesday, March 10, 2010
|
By Pho Nyan
ဗုဒၶေျပာတဲ့ အာဇာနည္ .....
အာဏာရမက္ငန္းငန္းတက္သူ မသမာသူ လူတစ္စုရဲ့လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳ႔ပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္တဲ့ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြ က်ဆံုးသြားခဲ့ၾကရတာ ယခုဆိုလွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၂-ႏွစ္သို႔ပင္ ေရာက္ရွိလို႔လာခဲ့ပါျပီ။ ကုိယ့္အသက္စည္းစိမ္ဥစၥာကို ပဓာနမထားပဲ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးအက်ိဳးအတြက္ တိုင္းတစ္ပါးရဲ့ ကြ်န္ျပဳမႈေအာက္ကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ၾကီဳးစားခဲ့ရံုမွ်မက ျပည္ေထာင္စုတိုင္းရင္းသားမ်ားအားလံုး စည္းလံုးညီညြတ္မႈ ရရိွေအာင္လည္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူတရပ္လံုုးရဲ့ ၾကည္ညိုမႈ ေလးစားတန္ဖိုးထားမႈ အားကိုးမႈ စတာေတြကိုလည္း ၇ရိွခဲ့ၾကသူေတြပါ။
Wednesday, March 10, 2010
|
By Pho Nyan
သမီးေလးေရ -
သမီးေလးေရ ------- သမီး ေမေမရဲ့ ၾကင္နာမႈ၊ ယုယပိုက္ေထြးမႈ၊ သင္ၾကားျပသမႈေတြကမွတဆင့္ အေမဆိုတဲ့ အသိစိတ္ ၊ အသိမွတ္ျပဳမႈေတြနဲ႔ မ, မမ္မ, မမ္ , အန္မ, အေမ ရယ္လို႔ သမီးေလးရဲ့ အသက္အရြယ္အလိုက္ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲမႈ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ေလးေတြနဲ႔ ေခၚေ၀ၚျပီးသံုးစြဲလာခဲ့ရတဲ့ သမီးေလးရဲ့ ေမေမ----၊ တခါတစ္ရံမွာ သမီးေလး တစ္ခုခု အလိုမက်လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗိုက္ဆာလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ငိုတဲ့အခါတိုင္းမွာ
Wednesday, March 10, 2010
|
By Pho Nyan
ေမာင္ဥာဏ္တုိ႔ ဆဲဗင္းဆုိင္ကေန အေရးေပၚကားေျပာင္းၿပီး မဟာလပ္ေဆးရံု(nakornratchsima)သုိ႕ ထြက္လာခဲ့သည္မွာ ကီလိုမိတာသံုးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိလာေပါ့။ ကားေပၚတြင္ သဲသဲမဲမဲလူနာဆိုိလုိ႔ ဦးေကာ တစ္ေယာက္သာပါသည္။ ဦးေကာလဲ အေျခေနကဘာဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းပင္ သိဟန္မတူ။ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ေနတဲ့ ဦးေကာ အေျခေနက မိမိတို႔နဲ႔အတူ ျပန္လည္ဆံုလိုက္ၿပီဆုိေတာ့ အားရွိလာသည့္ သေဘာေဆာင္ေနသည္။ ေမာင္ဥာဏ္တုိ႔ကေတာ့ ဦးေကာနဲ႔ျပန္ဆံုလုိက္ခ်ိန္မွာ အေတာ္ကိုေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္။
Tuesday, March 09, 2010
|
By Pho Nyan
အဖုထစ္ေလးေတြက ပိုပုိၾကီးထြားလာတာကုိ ေမာင္ဥာဏ္တေယာက္ေကာင္းေကာင္းသိေနပါၿပီ။ ေမာင္ဥာဏ္တုိ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လည္း ေသြးအနည္းငယ္ေအးလာၿပီေပါ့။ ေသြးေအးေအးနဲ့ ျမင္းတစ္ေကာင္ေပ်ာက္၊ေနာက္ျမင္းတေကာင္ျပန္ရေတာ့ တစ္ေကာင္အပုိပါလာလုိ့ကံေကာင္းတယ္ ဆုိတာလို ကံေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြေျပာေနရင္းက ေဆးရံုေရွ့ကားရပ္ကြင္းေလးသုိ႔ ကားမီးထိုးလာ သည္ကုိသတိထားမိလိုက္သည္။
Tuesday, March 09, 2010
|
By Pho Nyan
လက္ထဲက ဆိုနီဖုန္းေလး ရုတ္တရက္လြင့္စင္သြားၿပီးေနာက္ပုိင္း ေမာင္ဥာဏ္တေယာက္ျပန္လည္ သတိ၀င္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ခါး၀တ္ေအာက္ပုိင္းတထည္သာ ကိုယ္မွာက်န္ေနတာကို အရင္သတိထားမိတယ္။ စူးရွတဲ့ ေအာ္ငုိသံတခုလဲ နားထဲကိုထိထိမိမိထိတ္လန့္ဖြယ္ရာ ထိုး၀င္လာခဲ့သည္။ ေမာင္ဥာဏ္လဲ ဘာ ေၾကာင့္မွန္းကုိ မသိေသး၊လည္ပင္းနားက စုိစြပ္စြပ္ျဖစ္ေနတာကိုသတိထားလုိက္ခ်ိန္မွာ လက္နဲ့ပြတ္ ၾကည့္လိုက္သည္။
Monday, March 08, 2010
|
By Pho Nyan
ေမာင္ဥာဏ္တုိ့သံုးေယာက္ လမ္းမွာေစ်း၀ယ္ေနသူျမင္တုိင္း ဘန္ေကာက္လား ေမးေမးၿပီးရပ္ေလ့ရွိတဲ့ ေနာင္ခိုင္ ဘန္ေကာက္ အဲယားဘစ္စကားၾကီး ခရီးႏွင္လာတာကား ေလးဆယ့္ငါးမီးနစ္ခန့္ပင္ရွိလာေခ်ၿပီ။
ရြာမွာရွိတဲ့ကားဂိတ္၊ၿမိဳ့တိုင္းမွာရွိတဲ့ကားဂိတ္၊လမ္းမွာလူစုစုေတြ့တိုင္းရပ္ေလ့ရွိတဲ့ ဘစ္စကားၾကီးဆိုေတာ့ အဖုထစ္ေတြက စိတ္ညစ္ေလာက္ေအာင္ကို မ်ားလြန္းေနပါၿပီ။ စိတ္ညစ္ေသာ္လည္း ဘန္ေကာက္ေတာ့ အခ်ိန္ေကာင္းေရာက္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ေမ်ာ္လင့္ခ်က္က
Monday, March 08, 2010
|
By Pho Nyan
စာေရးသူ ေမာင္ဖုိးဥာဏ္တုိ ့သံုးေယာက္ လာအုိႏုိင္ငံသို ့အဆင္ေျပစြာနဲ ့ဘဲ ေရာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရာက္လာခ်ိန္ကလဲ တကယ့္ကို အခ်ိန္ေကာင္းဆုိေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္ရြင္ေနၾကတာေပါ့။ မနက္ ၉ နာရီအခ်ိန္ဆိုေတာ့ အခ်ိန္ေကာင္းေပါ့၊ စာေရးသူတုိ ့အေနျဖင့္ လာအုိႏုိင္ငံရွိ ထိုင္းသံရံုးကုိ ဗီဇာတင္ႏုိင္ေရးသည္သာ ပဓာနျဖစ္ေလသည္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဗီဇာတင္ဖုိ ့အခ်ိန္ရလာရင္ အခ်ိန္သည္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေလမည္မွာ မလဲြေပ။
Sunday, March 07, 2010
|
By Pho Nyan
စာေရးသူ ပုိ ့အသစ္ဆက္ျပီးတင္ဖုိ ့ရည္ရြယ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အေတြးမ်ားနဲ ့ပတ္သက္လုိ ့ဆက္လက္ေဖာ္ျပဖုိ ့လဲ ေရးသားခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ အခုေတာ့ အေတြးမ်ားထက္ အဖုထစ္မ်ားက ပုိၿပီးျမန္စြာ ဘ၀ကုိထိုးႏွစ္လာတာမို ့ၾကံဳလုိက္ရတဲ့အဖုထစ္မ်ား ကုိ အရင္စုစည္းမွတ္တမ္းတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အဖုထစ္ဆို့လုိ ့ဟုိတေလာကတင္ျပထားတဲ့အစည္းေ၀းမွာလို ့ေတာ့မထင္လိုက္ၾကပါနဲ ့။